← Wróć do gry

O grze

DWUDZIESTKA to darmowa gra przeglądarkowa o jeździe hulajnogą elektryczną przez miasto. Nie ma w niej ani jednej rady, ani jednego morału i ani jednego ostrzeżenia. Wszystko, co gra ma do powiedzenia, powiedziane jest liczbami — a liczby są poniżej.

Na czym polega gra

Jedziesz przez miasto trzema pasami: chodnikiem, ścieżką rowerową i jezdnią. Trzymasz ekran, żeby przyspieszać, puszczasz, żeby zwolnić, ciągniesz palcem w dół, żeby hamować, przesuwasz w bok, żeby zmienić pas. Wynikiem jest przejechany dystans.

Haczyk jest jeden i jest ukryty w matematyce. Punkty naliczają się liniowo wraz z prędkością — im szybciej jedziesz, tym więcej metrów na sekundę. Ale odstępy między przeszkodami są stałe w metrach, nie w sekundach. Im szybciej jedziesz, tym mniej czasu masz na reakcję przy tej samej odległości.

Czas przeżycia spada szybciej, niż rośnie prędkość. Efekt jest taki, że dwudziestka to najszybsza prędkość, która nic cię nie kosztuje. Wolniej — nic nie zyskujesz. Szybciej — tracisz prawie wszystko. Nikt ci tego w grze nie powie. Dojdziesz do tego sam, po kilku rozbitych przejazdach, i dokładnie o to chodzi.

To nie jest deklaracja, tylko wynik pomiaru — i warto być precyzyjnym co do tego, co właściwie zmierzono. Skrypt w repozytorium rozgrywa setki przejazdów przy różnych zadanych prędkościach. Poniżej limitu wszystkie wyniki leżą na jednym płaskowyżu: różnica między jazdą siedemnastką a dwudziestką jest mniejsza niż niepewność pomiaru, więc nie da się powiedzieć, żeby któraś była lepsza. Powyżej limitu zaczyna się urwisko i ono jest ogromne: przy 23 km/h wynik spada o połowę, przy 26 — o siedem ósmych. Skrypt kończy się błędem, jeśli jazda zgodna z limitem przestanie być na tym płaskowyżu albo jeśli którakolwiek prędkość powyżej limitu zacznie się opłacać.

Dlaczego akurat 20 km/h

20 km/h to ustawowy limit prędkości hulajnogi elektrycznej w Polsce. Nie jest to liczba wzięta z sufitu — wynika z tego, ile metrów potrzebujesz, żeby się zatrzymać.

Droga zatrzymania to suma dwóch odcinków: drogi reakcji (jedziesz dalej, zanim w ogóle zdążysz zacząć hamować) i drogi hamowania. Pierwsza rośnie liniowo z prędkością. Druga rośnie z kwadratem prędkości. To dlatego dwa razy szybciej nie oznacza dwa razy dalej.

Prędkość Droga reakcji Droga hamowania Razem
20 km/h 5,6 m 4,4 m ok. 10 m
30 km/h 8,3 m 9,9 m ok. 18 m
40 km/h 11,1 m 17,6 m ok. 29 m
50 km/h 13,9 m 27,6 m ok. 41 m

Założenia: czas reakcji 1 sekunda i opóźnienie hamowania 3,5 m/s², czyli wartości realistyczne dla hulajnogi na suchym asfalcie. Na mokrej nawierzchni, na piasku albo przy zużytych klockach te liczby robią się wyraźnie gorsze. Przy 50 km/h zatrzymujesz się po czterdziestu metrach — a pieszy, który wychodzi zza zaparkowanego auta, pojawia się w odległości pięciu.

Te same proporcje siedzą w silniku gry. Jeśli grasz i masz wrażenie, że powyżej 30 km/h przeszkody „pojawiają się znikąd”, to nie jest błąd balansu. To jest ta tabela.

Przepisy w skrócie

Pełna wersja — z podstawą prawną przy każdym zdaniu, taryfikatorem mandatów, datami wejścia w życie tegorocznych zmian i tym, co naprawdę oznacza rozkręcona hulajnoga — jest na osobnej stronie: przepisy dla hulajnóg elektrycznych.

Statystyki

W 2025 roku policja odnotowała 1158 wypadków z udziałem hulajnóg elektrycznych. Zginęło w nich 11 osób, a 1055 zostało rannych. Najliczniejsze grupy sprawców to dzieci w wieku 7–14 lat (243 zdarzenia) oraz nastolatki 15–17 lat (149 zdarzeń).

Nie ma tych liczb nigdzie w grze i nie będzie. Gra nie jest kampanią społeczną — jest grą. Ale skoro już tu jesteś, to są prawdziwe dane, a nie straszak.

Słowniczek

Szkieły

„Szkieł” to gwarowe, poznańskie określenie policjanta. Powstało prawdopodobnie pod koniec XIX wieku, kiedy pruscy policjanci nosili mundury ze srebrnymi guzikami — guziki szkliły się w słońcu i było je widać z daleka. W Wielkopolsce słowo funkcjonuje do dziś i, co ważne, nie ma wydźwięku obraźliwego. W 2026 roku zwrot „szkieły jadą” wrócił do obiegu dzięki TikTokowi. W grze SZKIEŁY to nazwa wymyślonej formacji, która robi kontrole prędkości — nie odwzorowuje żadnej istniejącej służby ani jej oznaczeń.

Dlaczego patrol w grze nie jest karą

Jeśli jechałeś legalnie i jedziesz sam — przejeżdżasz dalej i dostajesz premię dystansową. Jeśli wieziesz pasażera — pasażer wysiada i tracisz premię, ale jedziesz dalej (przewożenie pasażera też jest wykroczeniem, niezależnie od prędkości). Jeśli jechałeś za szybko — przejazd się kończy, ale wynik zostaje zaliczony. To celowe. Zwolnienie ma być zagraniem chciwym, a nie grzecznym. W grze, w której posłuszeństwo jest nagradzane moralnie, nikt nie zwalnia. W grze, w której zwolnienie się opłaca, zwalniają wszyscy.

Kontrola patrzy na odcinek, nie na moment

Patrol nie sprawdza, ile wskazuje licznik w sekundzie kontroli — liczy twoją średnią prędkość z ostatnich kilkudziesięciu metrów. To jedyny sposób, żeby mechanizm działał tak, jak miał. W pierwszej wersji kontrola patrzyła na prędkość chwilową, a samo puszczenie gazu zrzucało prawie trzydzieści km/h w czasie trwania ostrzeżenia. Pomiar pokazał, że optymalną strategią było wtedy: jechać czterdzieści pięć i puszczać palec, kiedy zamiga ostrzeżenie — czyli gra dopłacała do przekraczania prędkości, dokładnie odwrotnie, niż zakładał projekt.

Ekran po zatrzymaniu podaje tę zmierzoną średnią i odcinek, na którym ją policzono. Bez tego licznik pokazywał jedno, a kontrola liczyła drugie — i przejazd kończył się w chwili, w której na ekranie widniała legalna prędkość.

Uśredniona po odcinku kontrola daje trzy pasma. Do dwudziestki przejeżdżasz zawsze. Trochę powyżej — uratuje cię mocne hamowanie w czasie ostrzeżenia, bo ściąga średnią w dół. Wyraźnie powyżej — nie uratuje cię nic, bo żeby być czystym, trzeba było być czystym wcześniej. W liczbach, przy hamowaniu w tej samej klatce, w której zapala się sygnał: przy 26 km/h przejeżdżasz prawie zawsze, przy 28 jeszcze w dziewięciu przypadkach na dziesięć, przy 32 już prawie nigdy. Środkowe pasmo przez długi czas istniało tylko na papierze — pomiar pokazał, że od 26 km/h w górę kontrola kończyła przejazd niezależnie od tego, co robił grający, więc odcinek, na którym liczona jest średnia, został skrócony do pięćdziesięciu pięciu metrów. To jest, nawiasem mówiąc, ta sama zasada, na której działa odcinkowy pomiar prędkości.

Jak zbudowana jest ta gra

Każdy mechanizm w DWUDZIESTCE to jeden realny fakt o bezpieczeństwie ruchu, z którego wycięto pouczenie:

Trasa dnia

Wszyscy gracze dostają tego samego dnia dokładnie tę samą trasę — ten sam układ przeszkód, pickupów i kontroli. Dzięki temu wyniki da się porównywać. Trasa zmienia się o północy.

Do tej samej trasy dochodzą trzy cele dnia i duch — twój najlepszy dzisiejszy przejazd, jadący obok ciebie. Duch jest zapisywany po czasie, a nie po dystansie, więc to, o ile wyprzedza cię na ekranie, jest dokładnie tą różnicą, którą musisz nadrobić. Wszystko trzymane jest w twojej przeglądarce: bez konta, bez nicku, bez wysyłania czegokolwiek na serwer.

Źródła

Ostatnia aktualizacja: . Jeśli któraś z liczb jest nieaktualna, napisz — poprawimy. Ta strona nie jest poradą prawną; w sprawach spornych decyduje treść ustawy Prawo o ruchu drogowym.